Yeşil İnsan Kaynakları Yönetiminin Yeşil Örgüt Kültürüne ve İş Tatminine Etkisi

Abdelwahed, N. A. A., & Ramish, M. S. (2025). Green human resource management strategy, green culture, and operational performance. Corporate & Business Strategy Review, 6(1), 339–348. https://doi.org/10.22495/cbsrv6i1siart10

Abousoliman, A. D., Ali-Zoromba, M., & El-Gazar, H. E. (2025). Greening organizational culture in relation to employees’ green human resources management: The mediating role of environmental commitment and citizenship. Salud, Ciencia y Tecnología, 5, 1–10. https://doi.org/10.56294/saludcyt20251138

Acar, S. (2022). Örgütlerde yeşil insan kaynakları yönetiminin önemi. İKSAD Publishing House.

Afacan-Fındıklı, M. (2017). Sürdürülebilirlik perspektifinde iş etiği. In M. Pekdemir (Ed.), İşletmelerde sürdürülebilirlik dinamikleri (pp. 361–391). Beta Yayınları.

Aggarwal, P., & Agarwala, T. (2021). Green organizational culture: An exploration of dimensions. Global Business Review, 1–24.

Alpar, R. (2020). Uygulamalı çok değişkenli istatistiksel yöntemler (5. bs.). Detay Yayıncılık.

Anwer, S. (2023). Impact of green human resource management practices on consumer buying behaviours in north of Iraq (Unpublished master’s thesis). Bahçeşehir University.

Ayalew, A. T. (2023). Yeşil insan kaynakları yönetimi uygulamalarının iş tatmini üzerine etkisinde kurumsal sosyal sorumluluğun aracılık rolü [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. (818206), SB Enstitüsü, İstanbul Üniversitesi.

Aydın, S., & Tufan, F. (2018). Sürdürülebilirlik ve yeşil kavramları bağlamında Y kuşağının satın alma davranışları. Selçuk İletişim, 11(2), 397–420.

Barakat, S. R., Isabella, G., Boaventura, J. M. G., & Mazzon, J. A. (2016). The influence of corporate social responsibility on employee satisfaction. Management Decision.

Baş, D. (2023). Yeşil insan kaynakları yönetimi uygulamalarının örgütsel özdeşleşme ve örgütsel bağlılık üzerindeki etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. (796116), SB Enstitüsü, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi.

Büyüköztürk, Ş. (2020). Bilimsel araştırma yöntemleri (28. bs.). Pegem Akademi.

Cantor, D. E., Morrow, P. C., & Montabon, F. (2012). Engagement in environmental behaviors among supply chain management employees: An organizational support theoretical perspective. Journal of Supply Chain Management, 48, 33–51.

Chen, Y.-S., Lai, S.-B., & Wen, C. T. (2006). The influence of green innovation performance on corporate advantage in Taiwan. Journal of Business Ethics, 67(4), 331–339. https://doi.org/10.1007/s10551-006-9025-5

Cherian, J., & Jacob, J. (2012). A study of green HR practices and its effective implementation in the organization: A review. International Journal of Business and Management, 7, 25–33.

Connolly, K. M., & Myers, J. E. (2003). Wellness and mattering: The role of holistic factors in job satisfaction. Journal of Employment Counseling, 40(4), 152–160.

Davis, K. (1988). İşletmede insan davranışı: Örgütsel davranış (K. Tosun, Trans.). İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Yayınları.

Demir-Uslu, Y., & Kedikli, E. (2017). Sürdürülebilirlik kapsamında yeşil insan kaynakları yönetimine genel bir bakış. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, 52(3), 66–81.

Denison, D. R., & Mishra, A. K. (1995). Toward a theory of organizational culture and effectiveness. Organization Science, 6(2), 204–223.

Dumont, J., Shen, J., & Deng, X. (2017). Effects of green HRM practices on employee workplace green behavior: The role of psychological green climate and employee green values. Human Resource Management, 56(4), 613–627.

Eroğlu, E., & Özkan, G. (2009). “Örgüt kültürü” ve “iletişim doyumu” ile bireysel özellikler arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi: Bir uygulama örneği. Selçuk İletişim Dergisi, 5(4), 50–61.

Esho, O. (2022). The effects of green human resource management on environmental performance in Turkey wood industry (Unpublished master’s thesis). Istanbul Gelisim University.

Freire, C., & Pieta, P. (2022). The impact of green human resource management on organizational citizenship behaviors: The mediating role of organizational identification and job satisfaction. Sustainability, 1–14.

García-Machado, J. J., & Martínez-Ávila, M. (2019). Environmental performance and green culture: The mediating effect of green innovation. An application to the automotive industry. Sustainability, 11(18), 4874. https://doi.org/10.3390/su11184874

Gellis, Z. D., Kim, J., & Hwang, S. C. (2004). New York State case manager survey: Urban and rural differences in job activities, job stress, and job satisfaction. Journal of Behavioral Health Services & Research, 31(4), 430–440.

Gomes, E., Thomas, L., & Lopes, A. (2023). Green human resource management practices and employee well-being: A systematic review. Journal of Business Research, 150, 682–691. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2021.08.017

Gönülkırmaz-Türe, G. (2025). The effect of psychological capital and person–job fit on employees’ job satisfaction (Unpublished master’s thesis). Bahçeşehir University.

Graves, M. L., Sarkis, J., & Gold, N. (2019). Employee proenvironmental behavior in Russia: The roles of top management commitment, managerial leadership, and employee motives. Resources, Conservation and Recycling, 140, 54–64.

Gürlek, M., & Tuna, M. (2018). Reinforcing competitive advantage through green organizational culture and green innovation. The Service Industries Journal, 38(7–8), 467–491. https://doi.org/10.1080/02642069.2017.1402889

Hadjri, M., Perizade, B., & Zunaidah, F. W. (2019). Green human resource management, green organizational culture, and environmental performance: An empirical study. Advances in Economics, Business and Management Research, 100, 138–143.

Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis (8th ed.). Cengage.

Haşıloğlu, S. B., Baran, T., & Aydın, O. (2015). Pazarlama araştırmalarındaki potansiyel problemlere yönelik bir araştırma: Kolayda örnekleme ve sıklık ifadeli ölçek maddeleri. Pamukkale İşletme ve Bilişim Yönetimi Dergisi, 1, 19–28.

İspir, İ., & Yeşil, S. (2020). İnsan kaynakları yönetimi uygulamalarının çalışanların iş tatminine, yenilikçiliğine ve performansına etkisi. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 15(58), 190–209.

Jain, D., Vyas, P., & Rawat, G. (2023). The psychological role of green HRM in improving employee well-being and environmental sustainability. Journal for Reattach Therapy and Developmental Diversities, 6(7), 224–237.

Kadhim, M. A. (2022). The impact of green human resource management on organization competitive advantage: An empirical study on Rasheed Bank of Iraq (Unpublished master’s thesis). Istanbul Gedik University.

Kamau, A. (2023). Effects of green human resource management policies on sustainability in public companies in Kenya (Unpublished master’s thesis). Tokat Gaziosmanpaşa University.

Kaplan, M. (2023a). İmalat işletmelerinde yeşil örgüt kültürünün örgütsel bağlılık üzerindeki etkisi: İş tatmininin aracılık rolü. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 19(4), 910–930. https://doi.org/10.17130/ijmeb.1355469

Kaplan, Y. (2023b). Yeşil insan kaynakları yönetiminin yeşil örgütsel davranışa etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. (858456), SB Enstitüsü, Akdeniz Üniversitesi.

Karasar, N. (2011). Bilimsel araştırma yöntemi (23. bs.). Nobel Yayın Dağıtım.

Kesen, M., & Öselmiş, M. (2021). Yeşil insan kaynakları yönetimi ölçeği (YİKYÖ): Türkçe’ye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 17(4), 989–1006.

Kılıç, S. (2013). Örnekleme yöntemleri. Journal of Mood Disorders, 3(1), 44–46. https://doi.org/10.5455/jmood.20130325011730

Li, H., Jin, H., Hua, Y., Kong, C., & Lin, L. (2011). Green research based on cultural three-hierarchy theory. Journal of Sustainable Development, 4(3), 196–198. https://doi.org/10.5539/jsd.v4n3p196

Linnenluecke, M. K., & Griffiths, A. (2010). Corporate sustainability and organizational culture. Journal of World Business, 45(4), 357–366. https://doi.org/10.1016/j.jwb.2009.08.006

Mandip, G. (2012). Green HRM: People management commitment to environmental sustainability. Research Journal of Recent Sciences, 1, 244–252.

Mert, N., & Arıkan Saltık, I. (2023). Otel işletmelerinde yeşil örgüt iklimi ve yeşil davranışın iş tatminine etkisi: Muğla örneği. Pamukkale Üniversitesi İşletme Araştırmaları Dergisi, 10(2), 592–614. https://doi.org/10.47097/piar.1284920

Mirchandani, D., & Ikerd, J. (2008). Building and maintaining sustainable organizations. Organization Management Journal, 5(1), 40–51. https://doi.org/10.1057/omj.2008.6

Mohamed, M. A. (2024). The impact of transformational leadership on employees’ job satisfaction: An example of Mogadishu, Somalia (Unpublished master’s thesis). Ostim Technical University.

Muzika, E. (2025). Yeşil dönüştürücü liderlik ve yeşil insan kaynakları yönetimi uygulamalarının örgütsel çeviklik üzerindeki etkisi: Bir alan araştırması [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. (964772), SB Enstitüsü, Trakya Üniversitesi.

Oncer, A. Z. (2019). Örgütlerde yeşil insan kaynakları yönetimi uygulamaları: Teorik bir inceleme. İş ve İnsan Dergisi, 6(2), 199–208. https://doi.org/10.18394/iid.552555

Öselmiş, M. (2020). Yeşil insan kaynakları yönetimi uygulamaları: Literatür taraması ve bir ölçek uyarlama çalışması [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. (637827), SB Enstitüsü, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi.

Özalp, Ö. (2021). Yeşil örgüt iklimi algısının yeşil örgütsel davranış üzerine etkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 22(1), 43–73.

Paraschiv, D. M., Nemoianu, E. L., Langa, C. A., & Szabo, T. (2012). Eco-innovation, responsible leadership and organizational change for corporate sustainability. Amfiteatru Economic, 14(32), 404–419.

Pham, D. D., & Paillé, P. (2020). Green recruitment and selection: An insight into green patterns. International Journal of Manpower, 41(3), 258–272.

Plank, R. (2011). Green behaviour: Barriers, facilitators and the role of attributions. In D. Bartlett (Ed.), Going green: The psychology of sustainability in the workplace (pp. 47–58). The British Psychological Society.

Qamar, F., Afshan, G., & Rana, S. A. (2023). Sustainable HRM and well-being: Systematic review and future research agenda. Management Review Quarterly, 1–51.

Rasmussen, V. A., Hermawan, R., Lucky, N. P., & Prasetyaningtyas, S. W. (2024). The impact of green human resource management practices on employee wellbeing and job satisfaction. Ilomata International Journal of Management, 5(4), 1290–1301. https://doi.org/10.61194/ijjm.v5i4.1348

Ren, S., Tang, G., & Jackson, S. E. (2020). Green human resource management research in emergence: A review and future directions. Journal of Cleaner Production, 268, 122134. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2020.122134

Renwick, D., Redman, T., & Maguire, S. (2013). Green human resource management: A review and research agenda. International Journal of Management Reviews, 15(1), 1–14.

Shahriari, M., Tajmir Riahi, M., Azizan, O., & Rasti-Barzoki, M. (2023). The effect of green organizational culture on organizational commitment: The mediating role of job satisfaction. Journal of Human Behavior in the Social Environment, 33(2), 180–197.

Shen, J., Dumont, J., & Deng, X. (2018). Employees’ perceptions of green HRM and non-green employee work outcomes: The social identity and stakeholder perspectives. Group & Organization Management, 43(4), 594–622.

Shoaib, M., Abbas, S., Yousaf, M., Zamancik, R., Ahmet, J., & Sagip, S. (2021). The role of GHRM practices towards organizational commitment: A mediation analysis of green human capital. Cogent Business & Management, 1–14.

Singh, K. P., & Pandey, K. N. (2020). Green HRM practices and its impact on employee engagement. International Journal of Management, 11(12), 3350–3364.

Tahir, R., Athar, M., Faisal, F., Shahani, N., & Solangi, B. (2019). Green organizational culture: A review of literature and future research agenda. Annals of Contemporary Developments in Management & HR, 1(1), 23–38. https://doi.org/10.33166/ACDMHR.2019.01.003

Tang, G., Chen, Y., Jiang, Y., Paillé, P., & Jia, J. (2018). Green human resource management practices: Scale development and validity. Asia Pacific Journal of Human Resources, 56(1), 31–55.

Tepe-Küçükoğlu, M., & Pınar, R. İ. (2018). The mediating role of green organizational culture between sustainability and green innovation: A research in Turkish companies. Business & Management Studies: An International Journal, 6(1), 64–85. https://doi.org/10.15295/bmij.v6i1.208

Turan, İ., & Sundu, M. (2021). Yeşil insan kaynakları yönetimi ölçeği’ni Türkçeye uyarlama çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 20(78), 731–744. https://doi.org/10.17755/esosder.814372

Uğurlu, F. (2025). Yeşil insan kaynakları yönetimine yönelik uygulamaların örgüt kültürü ile ilişkisi. Uluslararası Akademik Birikim Dergisi, 8(4), 871–882. https://doi.org/10.5281/zenodo.17417165

Vanisri, K., & Seema, A. (2021). Impact of green HRM practices on employees’ job satisfaction. SPAST Abstracts, 1(1).

Wright, T. A., & Cropanzano, R. (2000). Psychological well-being and job satisfaction as predictors of job performance. Journal of Occupational Health Psychology, 5(1), 84–94. https://doi.org/10.1037/1076-8998.5.1.84

Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. bs.). Seçkin Yayıncılık.

Yüksel, A., Uçkun, C. G., & Uçkun, C. G. (2022). Çalışanların yeşil örgütsel davranışlarına ilişkin bir araştırma. International Academic Social Resources Journal, 7(43), 1380–1387.

Zhang, Z., Wang, J., & Jia, M. (2022). Multilevel examination of how and when socially responsible human resource management improves the well-being of employees. Journal of Business Ethics, 176(1), 55–71.