Şevket Süreyya Aydemir’de Türk İnkılâbı Düşüncesi: Kadro ve Yön Dergileri Üzerinden Bir Değerlendirme
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.19951596Anahtar Kelimeler:
Mustafa Kemal Atatürk,, Türk İnkılâbı,, Kadro Dergisi,, Yön Dergisi,, Şevket Süreyya AydemirÖzet
Türk İnkılâbı’nın düşünsel temellerine ilişkin tartışmalar, bu sürecin sürekli yeniden yorumlanan ve değişim içinde ilerleyen bir dönüşüm olduğunu göstermektedir. Bu çalışmada, Şevket Süreyya Aydemir’in düşünceleri çerçevesinde Kadro Dergisi ve Yön Dergisi etrafında şekillenen ideolojik yaklaşımlar incelenmiş, iki çevrenin Türk İnkılâbı’nı nasıl kavramsallaştırdığı karşılaştırmalı biçimde ortaya konulmuştur. Kadro Dergisi çevresinin Türk İnkılâbı’nı ideolojik bir bütünlük içinde temellendirme çabasıyla öne çıktığı anlaşılmaktadır. Bu çevre, devletçilik, millî ekonomi ve bağımsızlık kavramlarını merkeze alan sistemli bir düşünce geliştirmiş, inkılâbın yönünün rastlantısal süreçlere bırakılmaması gerektiğini savunarak, sürecin bilinçli bir kadro tarafından yönlendirilmesini gerekli görmüştür. Buna karşılık Yön Dergisi çevresi, inkılâbın tarihsel kazanımlarını korumakla birlikte, değişen toplumsal ve ekonomik koşullar doğrultusunda yeniden yorumlanmasını savunmuş, sosyal devlet, planlı kalkınma ve millî bağımsızlık kavramlarını daha belirgin siyasal hedeflerle ilişkilendirmiştir. Şevket Süreyya Aydemir’in düşünsel katkısı, bu iki yaklaşım arasında süreklilik sağlayan temel unsur olarak öne çıkmaktadır. Aydemir, inkılâbı tamamlanmış bir süreç değil, sürekli gelişen ve derinleşen bir dönüşüm olarak değerlendirmiş, bu yönüyle inkılâp anlayışını durağan yorumlardan uzaklaştırmıştır. Bu yaklaşım, düşünsel üretim ile ideolojik tartışmanın inkılâbın sürekliliği açısından belirleyici olduğunu ortaya koymaktadır. Elde edilen bulgular, Türk İnkılâbı’nın düşünsel inşasının tek boyutlu olmadığını, farklı dönemlerde farklı ideolojik çerçeveler içinde yeniden yorumlandığını ve bu süreçte dergiler etrafında şekillenen düşünsel çevrelerin önemli bir rol oynadığını göstermektedir.
İndirmeler
Referanslar
Alpkaya, F. (2002). Bir 20. Yüzyıl Akımı: Sol Kemalizm. Modern Türkiye’de siyasi düşünce, Kemalizm: Cilt 2. İletişim Yayınları, 477-481.
Aydemir, Ş. S. (1932). İnkılâp ve Kadro. Kadro Serisinden.
Aydemir, Ş. S. (1932, Şubat). İnkılâp Heyecanı. Kadro, (2), 5-8.
Aydemir, Ş. S. (1932, Mart). İnkılâp Bitti mi? Kadro, (3), 5-10.
Aydemir, Ş. S. (1932, Temmuz). Europacentrisme in Tasfiyesi. Kadro, (7), 5-10.
Aydemir, Ş. S. (1932, Ağustos). İnkılâbın ideolojisi, millî kurtuluş hareketlerinin ana prensipleri. Kadro, (8), 6-12.
Aydemir, Ş. S. (1932, Ağustos). Yarı münevverler kulübü. Kadro, (8), 42-43.
Aydemir, Ş. S. (1932, Ekim). İç pazar ve iktisatta bütünlük. Kadro, (10), 5-12.
Aydemir, Ş. S. (1932, Aralık). Millî kurtuluş hareketleri hakkında bizim tezimiz. Kadro, (12), 38-44.
Aydemir, Ş. S. (1933, Mayıs). İnkılâp tahlilleri, bir münakaşanın manası. Kadro, (17), 5-8.
Aydemir, Ş. S. 1933, Ağustos). Fikir hareketleri arasında Türk nasyonalizmi. Kadro, (20), 4-11.
Aydemir, Ş. S. (1933, Eylül). Beynelmilel fikir hareketleri arasında Türk nasyonalizmi. Kadro, (21), 5-14.
Aydemir, Ş. S. (1933, Ekim). İnkılâp neslinin şarkısı. Kadro, (22), 9-13.
Aydemir, Ş. S. (1934, Şubat). İnkılâp hukuku. Kadro, (26), 5-10.
Aydemir, Ş. S. (1934, Nisan). İnkılâp kürsüsünde inkılâp ilimleşmelidir. Kadro, (28), 5-18.
Aydemir, Ş. S. (1934, Mayıs). Yeni devletin iktisadî fonksiyonları. Kadro, (29), 5-14.
Aydemir, Ş. S. (1962, 24 Ocak). Fikir Atatürkçülüğü ve kelime Atatürkçülüğü. Yön, (6), 9.
Aydemir, Ş. S. (1962, 31 Ocak). Türk sosyalizmi ve fikir Atatürkçülüğü. Yön, (7), 7.
Aydemir, Ş. S. (1962, 11 Nisan). Kemâlizm orta malı değildir. Yön, (17), 9.
Aydemir, Ş. S. (1962, 23 Mayıs). 19 Mayıs dolayısıyla şu bilinmeyen Mustafa Kemal. Yön, (23), 10-11.
Aydemir, Ş. S. (1962, 19 Eylül). Sosyal devlet ve Türk sosyalizmi. Yön, (40), 20.
Aydemir, Ş. S. (1963, 9 Ocak). Sosyal sosyalizminin ilkeleri. Yön, (56), 8–9.
Aydemir, Ş. S. (1964, 27 Kasım). Atatürk ve doğmatizm, doktrin, aksiyon. Yön, (87), 16.
Aydemir, Ş. S. (1968). İnkılâp ve Kadro. Bilgi Yayınevi.
Bostancı, N. (1990). Kadro’cular ve sosyo-ekonomik görüşleri. Kültür Bakanlığı Yayınları.
Bulut, F. (2026). Basın, kamuoyu ve siyasal iktidar: Türkiye’de demokratikleşme sürecinin tarihsel analizi (1960-1971). İçinde H. Altıntaş (Ed.), İktidarın epistemolojisi: Siyasal sistemlerin bilişsel ve felsefi kökenleri. Bidge Yayınları.
Kadro. (1932, Ocak). Kadro, (1), 3-5.
Kadro. (1932, Temmuz). Kadro, (7), 3-4.
Karaosmanoğlu, Y. K. (1955). Zoraki diplomat. İnkılâp Kitabevi.
Soydaş, M. ve Lök, A. (2002). İlhan Selçuk. Modern Türkiye’de siyasi düşünce, Kemalizm: Cilt 2.İletişim Yayınları, 512-517.
Tekeli, İ., & İlkin, S. (2003). Bir Cumhuriyet öyküsü: Kadro’cuları ve Kadro’yu anlamak. Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
Tekeli, İ., & İlkin, S. (1982). Uygulamaya geçerken Türkiye’de devletçiliğin oluşumu. ODTÜ Yayınları.
Tör, V. N. (1976). Yıllar böyle geçti. Milliyet Yayınları.
Turan, M. (2017). CHP yönetiminin dünya partileriyle ilişkileri: yaklaşım, yöntem ve tercihler (1923–1950). Libra Kitap.
Türkeş, M. (2002). Kadro Dergisi. Modern Türkiye’de siyasi düşünce, Kemalizm: Cilt 2. İletişim Yayınları, 464-465.
Uyar, H. (1997). Resmi ideolojinin iki yüzü: Ülkü ve Kadro. Toplum ve Bilim Dergisi, (74), 183-190.
Varlık, M. B. (2002). Ülkü: Halkevleri mecmuası. Modern Türkiye’de siyasi düşünce, Kemalizm: Cilt 2. İletişim Yayınları, 268-270.
İndir
Yayınlanmış
Nasıl Atıf Yapılır
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2026 Premium e-Journal of Social Sciences (PEJOSS)

Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
