Manevi Sosyal Hizmette İbnü’l-Arabî Perspektifinden Çok Boyutlu Teheccüd Temelli Evrensel Terapi Modeli


Özet Görüntüleme: 35 / PDF İndirme: 121

Yazarlar

DOI:

https://doi.org/10.5281/zenodo.18445517

Anahtar Kelimeler:

Tasavvufi Sosyal Hizmet, Manevi Sosyal Hizmet,, Teheccüd, İbnü’l-Arabî, Çok Boyutlu Terapi

Özet

Bu çalışma, modern insanın maruz kaldığı varoluşsal bunalımlara, anhedoniye ve sosyal izolasyona karşı İbnü’l-Arabî’nin ontolojik yaklaşımları ile İsrâ Suresi’nin (79-82) işaretiyle geliştirilen “Teheccüd Temelli Çok Boyutlu Terapi Modeli”ni sunmaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinden literatür taraması ve kavramsal analiz metodolojisinin kullanıldığı bu çalışmada, teheccüd vakti sadece dini bir ibadet dilimi olarak değil; kronobiyolojik onarımın, bilişsel restorasyonun ve manevi güçlenmenin (Sultanen Nasîra) merkezi bir kronometrik üssü olarak tanımlanmaktadır. Model, kavramsal olarak öncelikle Müslüman bireylere hitap eden “Tasavvufi Sosyal Hizmet” disiplini üzerine inşa edilmiş, ardından bu birikimin evrensel ölçekteki karşılığı olan “Manevi Sosyal Hizmet” (herkes için şifa) katmanıyla genişletilmiştir. Teheccüd Terapisi; bireyin dikey düzlemde kazandığı içsel sükuneti, yatay düzlemde sosyal bağların onarımı (sıla-i rahim) ve toplumsal vakar olarak hayata geçirmesini hedeflemektedir. Sonuç olarak çalışma, farklı inanç dilleriyle aynı şifaya yönelen “Manevi Çoğulcu” ve disiplinlerarası bir müdahale biçimi teklif etmektedir.

İndirmeler

İndirme verileri henüz mevcut değil.

Referanslar

Canda, E. R., & Furman, L. D. (2010). Spiritual diversity in social work practice: The heart of helping (2nd ed.). Oxford University Press.

Dibner, C., Schibler, U., & Albrecht, U. (2010). The mammalian circadian timing system: Organization and coordination of central and peripheral clocks. Annual Review of Physiology, 72, 517–549. https://doi.org/10.1146/annurev-physiol-021909-135821

Dinçer, S. (2020). Dikkat temelli stres azaltma (MBSR) eğitim programının işletmelerde uygulanabilirliği. Karatahta İş Yazıları Dergisi, (16), 85–102. http://www.dergikaratahta.com/files/16/5.pdf

Goldstein, C. (2024, February). Overview of circadian rhythm sleep-wake disorders. In R. Benca & A. Eichler (Eds.), UpToDate. UpToDate. https://www.uptodate.com/contents/overview-of-circadian-rhythm-sleep-wake-disorders

İbn Arabî. (2007). Fütûhât-ı Mekkiyye: Cilt 2 (E. Demirli, Çev.). Litera Yayıncılık.

Köse, S. (2011). Teheccüd. TDV İslâm Ansiklopedisi (Cilt 40, ss. 323-325). TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.

Mogollón, M. M. (2022). The consent-based problems surrounding the persistent objector doctrine. Michigan Journal of International Law, 43(2), 301–343. https://repository.law.umich.edu/mjil/vol43/iss2/3

Mohawk, J. A., Green, C. B., & Takahashi, J. S. (2012). Central and peripheral circadian clocks in mammals. Annual Review of Neuroscience, 35, 445–462. https://doi.org/10.1146/annurev-neuro-060909-153128

Moore, R. Y. (2007). Suprachiasmatic nucleus in sleep–wake regulation. Sleep Medicine, 8(Suppl 3), 27–33. https://doi.org/10.1016/j.sleep.2007.10.003

Patel, A. K., Reddy, V., Shumway, K. R., & Araujo, J. F. (2024, January 26). Physiology, sleep stages. StatPearls Publishing. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK526132/

Porges, S. W. (2011). The polyvagal theory: Neurophysiological foundations of emotions, attachment, communication, and self-regulation. W. W. Norton & Company.

Reddy, S., Reddy, V., & Sharma, S. (2023, May 1). Physiology, circadian rhythm. StatPearls Publishing. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK519507/

Roenneberg, T., Allebrandt, K. V., Merrow, M., & Vetter, C. (2012). Social jetlag and obesity. Current Biology, 22(10), 939–943. https://doi.org/10.1016/j.cub.2012.03.038

Scammell, T. E., Arrigoni, E., & Lipton, J. (2017). Neural circuitry of wakefulness and sleep. Neuron, 93(4), 747–765. https://doi.org/10.1016/j.neuron.2017.01.014

Seyyar, A. (2014). Tasavvufî sosyal hizmet. Rağbet Yayınları.

Seyyar, A., & Genç, Y. (2010). Sosyal hizmet terimleri (Ansiklopedik “Sosyal Pedagojik Çalışma” sözlüğü). Sakarya Yayıncılık.

Topaloğlu, B. (2007). Rahmân. TDV İslâm Ansiklopedisi (Cilt 34, ss. 415-417). TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.

Tyagi, A., & Cohen, M. (2016). Yoga and heart rate variability: A comprehensive review of the literature. International Journal of Yoga, 9(2), 97–113. https://doi.org/10.4103/0973-6131.183712

Van den Brink, E., Koster, F., & Atalay, Z. (2021). Şefkat korkaklara göre değil: Mindfulness temelli şefkatli yaşam için bir uygulama kılavuzu. İnkılap Kitabevi.

Walker, M. P. (2017). Why we sleep: Unlocking the power of sleep and dreams. Scribner.

Wittmann, M., Dinich, J., Merrow, M., & Roenneberg, T. (2006). Social jetlag: Misalignment of biological and social time. Chronobiology International, 23(1-2), 497–509. https://doi.org/10.1080/07420520500545979

Zisapel, N. (2018). New perspectives on the role of melatonin in human sleep, circadian rhythms and their regulation. British Journal of Pharmacology, 175(16), 3190–3199. https://doi.org/10.1111/bph.14116

İndir

Yayınlanmış

2026-01-31

Nasıl Atıf Yapılır

Seyyar, A. (2026). Manevi Sosyal Hizmette İbnü’l-Arabî Perspektifinden Çok Boyutlu Teheccüd Temelli Evrensel Terapi Modeli. Premium E-Journal of Social Sciences (PEJOSS), 10(62), 129–146. https://doi.org/10.5281/zenodo.18445517