The Mediating Role of Organizational Dissent and Organizational Inertia in the Relationship Between Fear Culture and Organizational Blindness: Evidence from Schools

Akar, H. (2025a). The effect of psychological safety on organizational blindness among teachers: The mediating roles of organizational silence and innovative work behavior. In Ş. Koca (Ed.), International academic research and studies in educational sciences (1st ed., pp. 73–91). Serüven Yayınevi.

Akar, H. (2025b). The impact of fear culture on teacher silence: The role of psychological safety. In S. Sönmez (Ed.), Education sciences: Theory, methodology and practice (pp. 79–97). Platanus Publishing. https://doi.org/ISBN 978-625-6517-42-4

Altınay, A., Mercan, N., Aksanyar, Y., & Sert, S. (2012). İşletme körlüğü, silo sendromu ve çözüm önerisi olarak örgütsel zeka. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(1), 13–19.

Arayit, E. (2020). Öğretmenlerin örgütsel muhalefet davranışları ve işe yabancılaşma düzeyleri arasındaki ilişkinin bazı değişkenlere göre incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

Arslan, Ş., & Arslan, S. (2024). Öğretmenlerin örgütsel muhalefet düzeyleri. Ulusal Eğitim Toplum ve Dünya Dergisi, 1(1), 20–42.

Asunakutlu, T., & Avcı, U. (2010). Aile işletmelerinde nepotizm algısı ve iş tatmini ilişkisi: An investigation of the relationship between nepotism and job satisfaction in family businesses. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(2), 93–109.

Atalay, M. (2013). Kurumsal ataletin yabancılaşma ve işten ayrılma niyetine etkisi [Yüksek lisans tezi]. Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Avcı, T. (2024). Öğretmenlerin algılarına göre örgütsel DNA, örgütsel körlük ve örgütsel dayanıklılık arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı.

Aydın, A. U. (2019). San kaynakları yönetiminde eğitim ve geliştirmenin örgütsel körlük ve örgütsel sessizliğe etkilerinde örgütsel öğrenmenin aracılık rolü: Turizm sektöründe bir uygulama [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Seyahat İşletmeciliği ve Turist Rehberliği Ana Bilim Dalı.

Bakan, İ., Doğan, İ. F., & Purlu, A. (2019). Örgütlerde iletişim tarzının çalışanların muhalif davranışları üzerindeki etkisi. BMIJ, 7(5), 2225–2247.

Balcı, A. (2015). Bilimsel araştırma yöntemleri (21. bs.). Pegem Akademi.

Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri (26. bs.). Pegem Akademi.

Courtney, H., Kirkland, J., & Viguerie, P. (1997). Strategy under uncertainty. Harvard Business Review, 75(6), 66–79. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/10174798/

Cüceloğlu, D. (2008). Korku kültürü: Niçin ‘mış gibi’ yaşıyoruz? Remzi Kitabevi.

Czakon, W., Klimas, P., Kawa, A., & Kraus, S. (2023). How myopic are managers? Development and validation of a multidimensional strategic myopia scale. Journal of Business Research, 157, 113573. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2022.113573

Çankaya, H. İ. (2010). İlköğretim okul yöneticilerinin vicdan odaklı yaklaşım düzeyleri ile atalet algıları arasındaki ilişki. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 65–74.

Çankaya, İ., & Demirtaş, Z. (2010). Öğretmen adaylarının görüşlerine göre üniversite iklimi ve atalet arasındaki ilişki. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(28), 1–9.

Çelik, K., & Kahraman, Ü. (2019). Okullarda korku kültürü ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(2), 319–333.

Çınar, F., & Toker, K. (2019). Hastane yöneticilerinin stratejik yönetim araçlarını bilme ve kullanım düzeylerinin örgütsel inovasyona etkisi. Turkish Studies – Social Sciences, 14(5), 2117–2134. https://doi.org/10.29228/TurkishStudies.36824

Dağlı, A. (2015). Örgütsel muhalefet ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(53), 198–218. https://doi.org/10.17755/esosder.45359

Dağlı, A., & Ağalday, B. (2015). Öğretmenlerin örgütsel muhalefetin nedenlerine ilişkin görüşleri. İlköğretim Online, 14(3), 885–898. https://doi.org/10.17051/io.2015.86261

Detert, J. R., & Edmondson, A. C. (2011). Implicit voice theories: Taken-for-granted rules of self-censorship at work. Academy of Management Journal, 54(3), 461–488. https://doi.org/10.5465/amj.2011.61967950

Doğan, C., & Gökyer, N. (2025). Ortaokullarda görev yapan öğretmenlerin pozitif psikolojik sermaye algıları ile örgütsel muhalefet algıları arasındaki ilişki. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 23(2), 1499–1529. https://doi.org/10.37217/tebd.1585992

Doğru, S. (2024). Okul yöneticilerinin öğretimsel liderlik davranışları ile öğretmenlerin örgütsel ataletleri arasındaki ilişki [Yüksek lisans tezi, Mersin Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü].

Döş, İ. (2013). Örgütsel körlük ve okul. In 5. Uluslararası Türkiye Eğitim Araştırmaları Kongresi Tam Metin Bildirileri Kitabı (ss. 150–157). Çanakkale: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi.

Durak, İ. (2014). Örgütsel sessizliğin demografik ve kurumsal faktörlerle ilişkisi: Öğretim elemanları üzerine bir araştırma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 28(2), 89–108.

Edmondson, A. C. (1999). Psychological safety and learning behavior in work teams. Administrative Science Quarterly, 44(2), 350–383. https://doi.org/10.2307/2666999

Erdem, R. (2007). Korku kültürü–değerler kültürü: Kültürel çalışmalarda yeni bir boyut olabilir mi? XV. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildiriler Kitapçığı, 245–250.

Eren, E. (2005). Örgütsel davranış ve yönetim psikolojisi. Beta Yayınları.

Ersü, A. A., & Akar, H. (2023). Öğretmenlerin korku kültürü algılarının duygusal bağlılıklarına ve içsel motivasyonlarına etkisi. Muallim Rıfat Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 275–295.

Garner, J. T. (2013). Dissenters, managers, and coworkers: The process of co constructing organizational dissent and dissent effectiveness. Management Communication Quarterly, 27(3), 373–395. https://doi.org/10.1177/0893318913486440

Gilbert, C. G. (2005). Unbundling the structure of inertia: Resource versus routine rigidity. Academy of Management Journal, 48(5), 771–784.

Golembiewski, R. T., & Munzenrider, R. H. (1988). Stress in organizations: Toward a phase model of burnout. Praeger.

Graham, J. W. (1986). Principled organizational dissent: A theoretical essay. In B. M. Staw & L. L. Cummings (Eds.), Research in organizational behavior (Vol. 8, pp. 1–52). JAI Press.

Guo, L., Decoster, S., Babalola, M. T., De Schutter, L., Garba, O. A., & Riisla, K. (2018). Authoritarian leadership and employee creativity: The moderating role of psychological capital and the mediating role of fear and defensive silence. Journal of Business Research, 92, 219–230. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2018.07.034

Güzel, Ş., & Sığırcı, H. (2021). Örgütsel körlük kavramının içerik analizi yöntemiyle incelenmesi. 14. Uluslararası Güncel Araştırmalarla Sosyal Bilimler Kongresi Tam Metinleri (ss. 1031–1046). Dumlupınar Üniversitesi.

Hannan, M. T., & Freeman, J. (1984). Structural inertia and organizational change. American Sociological Review, 49(2), 149–164. https://doi.org/10.2307/2095567

Hegstrom, T. G. (1990). Mimetic and dissent conditions in organizational rhetoric. Journal of Applied Communication Research, 18(2), 141–152.

Huff, J. O., Huff, A. S., & Thomas, H. (1992). Strategic renewal and the interaction of cumulative stress and inertia. Strategic Management Journal, 13(1), 55–75. https://doi.org/10.1002/smj.4250131006

İpek, M. B. (2020). Öğretmenlerin örgütsel muhalefet düzeyleri ile örgütsel sessizlik algıları arasındaki ilişki [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi], Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü

Kahraman, Ü. (2019). Okul yöneticilerinin yönetim tarzı, örgüt DNA’sı ve örgütsel değişimin okullardaki korku kültürüne etkisi (Doktora tezi). Pamukkale Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

Karapınar Türkmenoğlu, G. (2023). Öğretmen ataleti ile okul yöneticilerinin liderlik stilinin öğretmen performansına etkisi [Doktora tezi], Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Yönetimi ve Denetimi Bilim Dalı.

Karayel, G. (2014). Ortaöğretim öğretmenlerinin örgütsel atalet düzeyleri: Bayrampaşa ilçesi örneği [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi], Okan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Yönetimi ve Denetimi Anabilim Dalı.

Kartal, N. (2018). Örgütsel miyopinin hizmetkar liderlik ekseninde tahlili: Eğitim kurumları çalışanları üzerinde bir araştırma [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Işık Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Yönetimi Bilim Dalı.

Kassing, J. W. (1997). Articulating, antagonizing, and displacing: A model of employee dissent. Communication Studies, 48(4), 311–332. https://doi.org/10.1080/10510979709368510

Kassing, J. W. (1998). Development and validation of the organizational dissent scale. Management Communication Quarterly, 12(2), 183–229. https://doi.org/10.1177/0893318998122002

Kassing, J. W., & Armstrong, T. A. (2002). Someone’s going to hear about this: Examining the association between dissent triggering events and employees’ dissent expressions. Management Communication Quarterly, 16(1), 39–65. https://doi.org/10.1177/0893318902161002

Kaşmer, T. (2009). Korku kültürünün yönetim, çalışanlar ve işletme üzerindeki etkilerinin analizi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Muğla Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Ana Bilim Dalı.

Kavak, H. (2015). İşletmelerde korku kültürü ve yönetimi: Adıyaman ili örneği [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Türk Hava Kurumu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Ana Bilim Dalı.

Kaya, Ş. D., Yüceler, A., & Özen, M. Y. (2018). Hemşirelerde atalet davranışları ve hasta güvenliği. Nobel Medicus Journal, 14(2), 40-48.

Kılıç, T. (2024). Development of organizational blindness scale. Uluslararası Akademik Birikim Dergisi, 7(3), 285–294. https://doi.org/10.5281/zenodo.11401448

Kinnear, C., & Roodt, G. (1998). The development of an instrument for measuring organisational inertia. SA Journal of Industrial Psychology, 24(2). https://doi.org/10.4102/sajip.v24i2.652

Kish-Gephart, J. J., Detert, J. R., Treviño, L. K., & Edmondson, A. C. (2009). Silenced by fear: The nature, sources, and consequences of fear at work. Research in Organizational Behavior, 29, 163–193. https://doi.org/10.1016/j.riob.2009.07.002

Koçoğlu Sazkaya, M., & Tuğrul, E. (2022). The moderating role of perceived supervisor support on the relationship between organizational dissent and intention to leave. Istanbul Management Journal(93), 21–37. https://doi.org/10.26650/imj.2022.93.002

Korucuoğlu, T. (2016). Örgütsel güç oyunları ve örgütsel muhalefet arasındaki ilişki [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi], Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

Larsen, E., & Lomi, A. (2002). Representing change: A system model of organizational inertia and capabilities as dynamic accumulation processes. Simulation Modelling Practice and Theory, 10(5–7), 271–296. https://doi.org/10.1016/S1569 190X(02)00085 0

Levinthal, D. A., & March, J. G. (1993). The myopia of learning. Strategic Management Journal, 14(S2), 95–112. https://doi.org/10.1002/smj.4250141009

Levitt, T. (1960). Marketing myopia. Harvard Business Review, 38(4), 45–56.

Liang, Y., Zhang, Y., Feng, Y., Huang, Y., & Zhang, C. (2024). The impact of abusive supervision on nurses’ organizational silence: The multiple linear mediation of psychological capital and fear. Journal of Multidisciplinary Healthcare, 17, 4769–4779. https://doi.org/10.2147/JMDH.S475793

Liao, S., Fei, W., & Liu, C. (2008). Relationships between knowledge inertia, organizational learning and organizational innovation. Technovation, 28(4), 183–195. https://doi.org/10.1016/j.technovation.2007.11.005

Morrison, E. W. (2014). Employee voice and silence. Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior, 1, 173–197. https://doi.org/10.1146/annurev-orgpsych-031413-091328

Morrison, E. W., & Milliken, F. J. (2000). Organizational silence: A barrier to change and development in a pluralistic world. Academy of Management Review, 25(4), 706–725. https://doi.org/10.5465/amr.2000.3707697

Naktiyok, S. (2019). Örgütsel muhalefet. In C. N. Karabey & G. Kerse (Eds.), Örgütsel davranış düzleminde güncel kavramlar (ss. 167–193). Gazi Kitabevi.

Nalbantoğlu, C. B., & Ulufer Kansoy, S. (2023). Measuring the perception of organizational dissent in manufacturing and service sectors. Akademik Hassasiyetler, 10(21), 260–278. https://doi.org/10.58884/akademik hassasiyetler.1223397

Nelson, R. R., & Winter, S. G. (1982). An evolutionary theory of economic change. Belknap Press of Harvard University Press.

Nemeth, C. J., & Staw, B. M. (1989). The tradeoffs of social control and innovation within groups and organizations. In L. Berkowitz (Ed.), Advances in experimental social psychology (Vol. 22, pp. 175–210). Academic Press.

Oestreich, D. K. (1995). Driving fear out of the workplace: Creating the high-trust, high-performance organization. Jossey-Bass.

Oran, Ç. F., & Akan, B. B. (2017). Akademisyenlerin örgütsel sessizlik algıları: Konuya ilişkin bir uygulama. Kırklareli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(5), 117–134.

Orhun, B. N., & Meriç, S. (2019). Turizm işletmelerinde korku kültürü ve yönetimi. In F. Alaeddinoğlu, S. Özer, S. Şahin & H. Arslan Kalay (Eds.), Turizm araştırmaları (ss. 45–70). Paradigma Akademi.

Ötken, A. B., & Cenkci, T. (2013). Beş faktör kişilik modeli ve örgütsel muhalefet arasındaki ilişki üzerine bir araştırma. Öneri Dergisi, 10(39), 41–51.

Özateş, B. (2023). Ortaöğretimde görev yapmakta olan öğretmen görüşlerine göre örgütsel körlük üzerine karma bir araştırma [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi], Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı.

Özcan, B. (2023). Beden eğitimi öğretmenlerinde ataletin yordayıcıları olarak algılanan örgütsel destek, işe yabancılaşma, veli yaklaşımı ve tükenmişlik [Yayınlanmamış doktora tezi]. Mersin Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı.

Özdemir, M. (2010). Ankara ili kamu genel lise yönetici ve öğretmenlerinin örgütsel muhalefete ilişkin görüşleri [Yayınlanmamış doktora tezi]. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Yönetimi ve Teftişi Bilim Dalı.

Özen Kutanis, R., & Dikili, A. (2012). Değişim boyutuyla örgütlerde sinizm. D. E. Özler (Ed.), Örgütsel davranışta güncel konular (ss. 269–285). Ekin Yayınevi.

Pianesi, A. (2017, December 14). Is organizational dissent important? The consequences of speaking up when you disagree at work. Smart Brief Corporate Web Page. https://www.smartbrief.com/original/2017/12/organizational-dissent-important-consequences-speaking-when-you-disagree

Pinder, C. C., & Harlos, K. P. (2001). Employee silence: Quiescence and acquiescence as responses to perceived injustice. Research in Personnel and Human Resources Management, 20, 331–369. https://doi.org/10.1016/S0742-7301(01)20008-2

Pusmaz, H. Y. (2020). Öğretmenlerin örgütsel atalet düzeylerinin yordayıcısı olarak örgütsel adalet algısı [Yüksek lisans tezi], İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Eğitim Yönetimi ve Denetimi Anabilim Dalı.

Püsküllüoğlu, E. I., & Altınkurt, Y. (2018). Öğretmenlerin eleştirel düşünme eğilimleri ile örgütsel muhalefet davranışları arasındaki ilişki. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(4), 897–914. https://doi.org/10.16986/HUJE.2018037422

Rashid, M., & Rizvi, S. T. H. (2020). Impact of workplace bullying on employee creativity: Role of workplace fear, employee silence, and psychological capital. RADS Journal of Business Management, 2(2), 59–78.

Sekman, M. (2007). Kişisel ataleti yenmek (12. basım). Alfa Basım Yayım Dağıtım.

Sekman, M., & Utku, A. (2009). Çevik şirketler: Kurumsal ataleti yenmek. İstanbul: Alfa Yayınları.

Seymen, O. A., Kılıç, T., & Kinter, O. (2016). Örgütsel körlüğün (örgüt miyopisi) ayrıntılı kavramsal analizi ve ölçümü: Geliştirilen bir ölçek yardımıyla değerlendirme. Eurasian Academy of Sciences Social Sciences Journal, 1, 212–222. https://doi.org/10.17740/eas.soc.2016.MSEMP 18

Sezen Gültekin, G. (2019). Yükseköğretimde örgütsel körlük ve örgütsel sürdürülebilirlik arasındaki ilişkide örgütsel dayanıklılığın aracı rolü [Yayımlanmamış doktora tezi]. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu, Türkiye.

Shahinpoor, N., & Matt, B. F. (2007). The power of one: Dissent and organizational life. Journal of Business Ethics, 74(1), 37–48. https://doi.org/10.1007/s10551-006-9218-y

Sincer, S. (2016). Öğretim elemanlarının algılarına göre korku kültürü ile tükenmişlik arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi], (Hacettepe Üniversitesi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

Soydan, B. (2022). Okullarda örgütsel yenileşmenin bir yordayıcısı olarak örgütsel körlük [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi], Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı

Soysal, A. (2010). Atalet: Etkin yönetim için kişisel ve örgütsel düzeyde bir analiz. Çimento İşveren Sendikası Dergisi, 24(3), 16–26.

Stanley, J. D. (1981). Dissent in organizations. Academy of Management Review, 6(1), 13–19. https://doi.org/10.2307/257136

Şahin, D. (2015). Presenteeism (İşte var olamama) ile algılanan örgütsel destek, korku iklimi ve çalışmaya tutkunluk arasındaki ilişki: Hemşirelere yönelik bir araştırma [Yayınlanmamış doktora tezi]. Trakya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Şahlan, G. (1979). Bürokratik sistemlerde yönetime katılma olgusu ve yapısal sınırlılıklar. Amme İdaresi Dergisi, 12(2), 19–32.

Şaştım, Z. (2019). Öğretmenlerin algılarına göre atalet ve tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişki [Yüksek lisans tezi], Uşak Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Teski, A. (2017). Okul yöneticilerinin liderlik tarzları ile öğretmenlerin örgütsel muhalefet algıları arasındaki ilişki [Yüksek lisans tezi], Uşak Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı.

Topaloğlu, C., & Ergan, S. (2014). Turizm işletmelerinde korku kültürü ve yönetimi. In Ş. A. Tükeltürk, N. A. Perçin, & B. Güzel (Eds.), Turizm işletmelerinde çalışan ilişkileri yönetimi (pp. 223–239). Detay Yayıncılık.

Tushman, M. L., & O’Reilly, C. A. (1996). Ambidextrous organizations: Managing evolutionary and revolutionary change. California Management Review, 38(4), 8–30. https://doi.org/10.2307/41165852

Türkan, A., & Esmer, Y. (2019). Örgütsel atalet kavramına teorik bir bakış. Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(3), 525–534. https://doi.org/10.30692/sisad.616334

Uçkan, C. G., Latif, H., & Öztürk, Ö. F. (2013). İşletmelerde yönetici adayı havuzu yöntemiyle, yönetici adaylarının belirlenmesi (THY uygulaması). Ejovoc - Electronic Journal of Vocational Colleges, 3(3), 36–46.

Van Dyne, L., & LePine, J. A. (1998). Helping and voice extra role behaviors: Evidence of construct and predictive validity. Academy of Management Journal, 41(1), 108–119. https://doi.org/10.2307/256902

Yalçın, S., & Sayğı, E. (2021). Ortaokullarda görev yapan öğretmenlerin psikolojik dayanıklılık, örgütsel muhalefet ve örgütsel sessizlik algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Anadolu University Journal of Education Faculty, 5(4), 402–426. https://doi.org/10.34056/aujef.928300

Yalçıner, S. A. (2015). The relationship between inertia and organizational change management: An application in educational institutions. The Journal of Academic Social Science, 3(20), 260–270.

Yaşa, R. (2018). Liselerde görev yapan öğretmenlerin görüşlerine göre örgütsel özdeşleşme ile örgütsel muhalefet arasındaki ilişki [Yüksek lisans tezi], Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı.

Yol, Ö., & Zincirli, M. (2022). Öğretmen algılarına göre örgütsel muhalefet ve örgütsel dışlanma arasındaki ilişki. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(3), 1898-1920.

Zhan, M., & Hample, D. (2016). Predicting employee dissent expression in organizations: A cost and benefit approach. Management Communication Quarterly, 30(4), 441–471. https://doi.org/10.1177 /0893318916635752